Pieczątka z logo albo grafiką: czy to wykonalne

Wykonalne, robimy je regularnie, i przy zachowaniu kilku zasad efekt jest znakomity: logo w odbiciu pieczątki wygląda rzemieślniczo i elegancko, a pieczęć graficzna (biblioteczna, pracowniana, kolekcjonerska) ma urok, którego druk nie podrobi. Zasady wynikają z natury nośnika: guma i tusz to świat grafiki JEDNOKOLOROWEJ i konturowej.

Co przenosi się na gumę dobrze: logo w wersji jednobarwnej (czarno-białej), o wyraźnych kształtach i liniach grubszych niż około 0,3 do 0,4 mm, napisy od około 1,5 mm wysokości litery, proste rastry zastąpione aplą lub konturem. Co ginie lub zalewa się tuszem: gradienty i cienie (nie istnieją w pieczątce: zamieniamy na wersję konturową), mikrodetale i włoskowate linie (zalewają się przy odbiciu), duże pełne płaszczyzny (odbijają się plamiście na kiepskim papierze: często lepiej działa sam kontur znaku), fotografie (nie tędy droga: od zdjęć są nadruki).

Praktyka przygotowania: najlepiej działa plik wektorowy logo; z bitmapy też przygotujemy wersję pieczątkową (wektoryzacja i uproszczenie: standardowa usługa), a przed grawerem pokażemy podgląd wersji jednobarwnej do akceptacji: czasem logo wymaga drobnej adaptacji (pogrubienie linii, rezygnacja z tła) i lepiej zobaczyć to na ekranie niż na odbiciu.

Zastosowania, które lubimy: pieczątka firmowa z logo obok danych (logo z lewej, blok tekstu z prawej: układ klasyczny i czytelny), stempel na opakowania i torby papierowe (rękodzielnicy i kawiarnie stemplują opakowania zamiast drukować: taniej przy małej skali i bardzo „kraftowo”), ekslibrisy i pieczęcie biblioteczne, stemple lojalnościowe (kawa: pieczątka w kartę: symbol musi być prosty i trudny do podrobienia długopisem), pieczęcie okolicznościowe (jubileusze, rajdy, zloty: pamiątkowy stempel na dyplomach i kartach uczestnika).

Rozmiar dobieramy do detali logo: im drobniejszy znak, tym większa musi być pieczątka, żeby odbicie żyło. Przynieś logo, obejrzymy i powiemy od razu: „wchodzi bez zmian”, „proponujemy taką adaptację” albo, uczciwie, „ten znak w gumie straci sens: zróbmy wariant typograficzny”.