Overprint i nadruk: błąd, który potrafi wyczyścić pół projektu

Overprint (nadruk) to ustawienie w pliku, które mówi maszynie: nie wycinaj tła pod tym elementem, tylko nadrukuj go na to, co jest pod spodem. W profesjonalnym przygotowalni używa się go celowo, na przykład dla czarnych tekstów na kolorowym tle, żeby uniknąć białych obwódek przy minimalnych przesunięciach farb.

Problem zaczyna się, gdy overprint włączy się przypadkiem, a to zdarza się częściej, niż można sądzić: przy kopiowaniu elementów między projektami, przy imporcie starych plików, przy eksporcie z niektórych programów. Klasyczny scenariusz wygląda tak: biały napis na kolorowym tle ma włączony atrybut nadruku. Biały „nadrukowany” na tło znika całkowicie, bo biały w druku to brak farby; nie ma czego nadrukować. Na ekranie projekt wygląda dobrze, w podglądzie PDF często też, a na wydruku napisu po prostu nie ma. Odwrotny wariant: element, który miał kryć tło, robi się półprzezroczysty i zmienia kolor, bo farby się wymieszały.

Jak się przed tym bronić. W Acrobacie włącz Podgląd wyjściowy z symulacją nadruku (Output Preview, Simulate Overprinting) i obejrzyj projekt jeszcze raz: to widok najbliższy temu, co zrobi maszyna. W Illustratorze i InDesignie jest analogiczny Podgląd nadruku. Jeśli jakiś element znika albo zmienia kolor w tym podglądzie, masz odpowiedź. Zasada dla projektujących: białe elementy nigdy nie powinny mieć włączonego nadruku, a atrybutów overprint nie ustawiaj ręcznie, jeśli nie wiesz dokładnie po co.

U nas każdy plik przechodzi przez kontrolę z symulacją nadruku, właśnie dlatego, że to błąd niewidoczny na pierwszy rzut oka, a na wydruku bezlitosny. Gdy go znajdziemy, poprawiamy ustawienie i informujemy, zanim cokolwiek trafi na maszynę. Mimo to warto znać temat, szczególnie jeśli przygotowujesz pliki, które drukujesz w różnych miejscach.